قسم به عصر که پیوسته پوی آواره ست که بر بساط زمین آدمی زیانکاره ست¹

جز آن قبیله که پیوسته ی توِلاینـد
نخفته اند و میان بسته اند و با مایند²

شب از حضیض نهان سوی اوج می آیند
چو وقت ِ وقت رسد٬ فوج فوج می آیند³

قسم به صبر و صفاشان به رایشان سوگند
به هیمنه ی نفس اسبهایشان سوگند⁴

که گرد ظلمت شب را ز باره می شویند
به خون تازه زمین را دوباره می شویند⁵

پی نوشت:
۱- والعصر. ان الانسان لفی خسر...
۲- الا الذین ءامنوا و عملوا الصالحات
۳- و رايت الناس يدخلون في دين الله افواجا
۴- والعادیت ضبحا (سوگند به اسبان دونده مجاهدان...)
۵- پيروزى به دست نمى‏آيد مگر در غرقاب خون و عرق (امام صادق ^{علیه اسلام})