ماهرویا، رخ زمن پنهان مکن چشم من از هجر خود گریان مکن زآرزوی روی خود زارم مدار از فراق خود مرا بی جان مکن از من مسکین مبر یک بارگی من ندارم طاقت هجران، مکن بی کسی را بی دل و بی جان مدار مفلسی را بی سر و سامان مکن گر گماهی کرده ام از من مدان خویشتن را گو، مرا تاوان مکن هرچه آنکس در جهان با کس نکرد با من بیچاره هردم آن مکن با عراقی غریب خسته دل هرچه از جور و جفا بتوان مکن
