این شعر از امام خمینی(ره) را خیلی دوست دارم. علاوه بر اینکه از لحاظ صنایع ادبی و معانی بدیع در حد اعلا قرار دارد٬ جمع اضداد در ابیات آن از قبیل شادی و غم و طراوت و افسردگی بر حسنش افزوده است. توصیه می کنم تا انتها با دقت بخوانید و لذت ببرید:

 مسمط امام خمینی در توصیف بهاران و مدح اباصالح امام زمان(عج)

چند نکته درباره این شعر:
۱- این شعر در قالب مسمط سروده شده است. برای آشنایی بیشتر با این قالب بخوانید: مسمط
۲- ظاهرا امام(ره) این شعر را در دوران جوانی(پیش از ۴۰ سالگی) سروده اند.
۳- از شعر دریافت می شود که نوروز آن سال در همزمانی نزدیک با میلاد حضرت حجت(ع) قرار داشته است.
۳- ظاهرا منظور از آیت(آیت الله) در ابیات پایانی شعر اشاره با آیت الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی(ره) بوده است. هرچند این ابیات امروز مرا یاد شخص دیگری می اندازد...

لينك ثابت | نویسنده : هیهات | موضوع | تاريخ |

می خواهم نظرت را بدانم