چه شد که امشب از اینجا گذارگاه تو شد؟
مگـر که آه من خستــه خضــر راه تو شـد؟

بساط چون تو سلیمان و کلبه درویش
نعـــوذ بــالله گــویی ز اشتبــاه تـو شد

کنون که آمدی و با چو من صفا کردی
بساط فقر، چو کاخ شه از پناه تو شد

شبی که ظلمتش از دود آه من بد بیش
چـو روز روشـن از نـور روی مـاه تـو شـد

بگو به شیخ که امشب بهشت موعود است
نصیب من به عیــان خــواه یا نخــواه تو شد

تو شاه انجمن حســن و «هنــدی» بیدل
هر آنچه هست ز جان خاک بارگاه تو شد